هکائو به قلم کالیستو آکوامارین
پارت شصت و نهم :
(دانای کل)
نید مثل یه بچهی دراز کشیده بود روی تخت.
پلکهاش سنگین، نفسهاش نامنظم… اما صورتش...
صورتش هنوز نشون از گریه داشت.
آکوا روی لبهی تخت نشسته بود و با انگشتهای ظریفش آروم موهای خیسشده از عرق دخترش رو کنار میزد.
انگار داشت دنبال چیزی میگشت… شاید دنبال جواب اون جیغها… شاید دنبال تیکهای از روح نید که هنوز گیر کرده بود تو گذشته.
لبهاشو گذاشت روی شقیÙ
مطالعهی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
Nina
0(قوی تر از ماهاست که عاشق قهرمان داستان نشده!) (مو آبی؟!) وای این دیالوگا رو خیلی دوست داشتممم🎀
۶ ماه پیشطوفان
1همین کافیه ( مو آبی )💙🥺🖤
۶ ماه پیشحسین
0یعنی دیگه واقعا قرار نیست دیمن وجود داشته باشه ؟ باور نمی کنم باید یه جوری دیمن برگرده بر می گرده مگه نه ؟
۸ ماه پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
بذار یکم بریم جلوتر✨😍
۸ ماه پیشروباه پاییزی~
0مو آبی؟...... نتقسفگمتسمبجاحاعتسهحتاجخختصقلجهل من مرگ
۸ ماه پیشثریا
1مو آبی 💙
۱۲ ماه پیشثریا
2طفلک 😥🥺
۱۲ ماه پیشسحربانو
1آخی مو آبی 😍😍
۱۲ ماه پیشفاطمه ❤️
3خیلی خیلی عالی بود کاش بیشتر سفر به گذشته داشتیم چون من واقعا حس خوبی ازش میگیرم نمیدونم واسه چی.مثل همیشه عالی بود آکوا جان💜🌟💜🌟
۱۲ ماه پیشترنم
2و بالاخره نید رفت جایی ک من دوست دارم. راستش هیون سو رو بیشتر از دیمن دوست دارم تو چوسان خیلی مظلوم و کیوته
۱۲ ماه پیشترنم
1مو آبی💙 نزدیکه غش کنم انقد خاص صداش میزنه
۱۲ ماه پیشترنم
2«و من می تونم برای بار دوم شهری رو به آتیش بکشونم ، برای تیکه هایی از وجودم.» واااایییی عجب جمله ای بود ذوققققزدهشدممم
۱۲ ماه پیشترنم
2این قسمت:عاشقانه های آکوا و آیریس
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

Azi
0مو آبی؟!😭😭انگار صداش تو مغزم اکو میشه وایییی😭😭😭